എന്റെ ഒസ്സ്യത്തിലേക്ക് കുറിക്കാനായ്........
നീറി പുകഞ്ഞ ചിന്തകളുടെ ശവകുടീരമാണ് ഈ തലച്ചോർ...
തലയോട്ടി തല്ലി തകർത്ത് തലച്ചോർ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാൽക്കൽ വയ്ക്കണം...
കൊഞ്ചിയ ചിരി മുതൽ താക്കീത് നല്കാനോളം വളരും വരെ അറിവിന്റെ... ചിന്തയുടെ...
പ്രളയം എന്നിലേക്ക് ഒഴുകിയത് അവിടെ നിന്നായിരുന്നു....
എന്റെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്.... ചെവികൾ വെട്ടിയെടുത്ത്.... അമ്മയ്ക്ക്..
നല്ലത് കാണാനും കേൾക്കാനും പഠിച്ചത് അവിടെ നിന്നാണ്....
എന്റെ കൈകൾ വെട്ടി മാറ്റി കുഞ്ഞനിയത്തിക്ക്...
ഞാൻ എഴുതിയ വരികളെ ഏറെ പ്രണയിച്ചത് അവളായിരുന്നു...
മോളേ... എന്റെ ഈ കൈകളിൽ നിനക്ക് നൽകിയ തലോടലിന്റെ
മായാത്ത പാടുകളുണ്ട്.... അവിടെ നീ കവിതകൾ കുറിക്കണം...
അമ്മയുടെ പക്കലുള്ള എന്റെ ചെവികളിലേക്ക്...
ആ കവിതകൾ ഉറക്കെ പാടണം......
എന്റെ കണ്ണ് നനയുന്നെങ്കിൽ നീ അത് തുടച്ചു മാറ്റണം.....
എന്റെ കാലുകള വെട്ടിയെടുത്ത് അമ്മുമ്മയ്ക്ക്.....
നേർവഴിക്ക് നടത്തിയത്.... നേരായ പാതകൾ കാട്ടി തന്നത്....
അവരായിരുന്നു.... കാലുകൾ കുഴഞ്ഞ് പോകാതെ കാക്കണം.....
കൂട്ടുകാരീ..... എന്റെ നെഞ്ച് വെട്ടി പൊളിക്കണം....
അവിടെ അപ്പോഴും മരിക്കാത്ത തുടിക്കുന്ന....
വറ്റാത്ത ചുടുചോരയിൽ കുതിർന്ന എന്റെ ഹൃദയമുണ്ട്.....
ആരൊക്കെ ആവശ്യപ്പെട്ടാലും അത് നിനക്കുള്ളതാണ്....
ഹൃദയം നോവാതെ പുറത്തെടുക്കണം.....
അതിന്റെ തുടിപ്പ് നിലയ്ക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം....
ആ തുടിപ്പിൽ.......
നിനക്ക് വേണ്ടി പാടിയ പാട്ടുകളുണ്ട്....
നിന്നോട് പറഞ്ഞ പരിഭവങ്ങളുണ്ട്...
നിന്നെ പഴി ചാരിയ വാക്കുകളുണ്ട്...
മരിച്ചിട്ടും മരിക്കാത്ത നിന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹമുണ്ട്....
ഉറങ്ങാത്ത രാത്രികളിൽ നിനക്ക് നൽകിയ ചുംബനങ്ങളുണ്ട്....
എന്റെ ചുണ്ടുകൾ മോഷണം പോകാതെ സൂക്ഷിക്കണം.....
നിനക്ക് കിട്ടിയ ചുംബനങ്ങളുടെ പാടുകൾ അതിലുണ്ട്......
എന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞെടുത്ത് ആരാജവാദികളായ
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെടുക്കണം.....
എന്നെ മറയാക്കി ആഭാസങ്ങൾ തുടരുക....
എന്റെ ബാക്കി ശരീരം എന്നെ വെറുത്തവർക്ക് നല്കുക.....
അവർ അത് നേരിപോടിലിട്ട് പുകയ്ക്കുക....
ആ പുകയിൽ എന്റെ ഓര്മകളുണ്ട്....
എന്റെ കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കാൻ അനിയത്തി നീ മറക്കരുത്.....
കൂട്ടുകാരീ.... എന്റെ ഹൃദയം
ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളിട്ട ചില്ലു കൂട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കണം.....
മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു രാത്രിയിലാകാം മരണം....
മഴ നനഞ്ഞു നിന്റെ മടിത്തട്ടിൽ കിടത്തി....
ഒരു താരാട്ടിന്റെ കൂടെ എന്നെ മയക്കണം....
കരയരുത്.... കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ ഇനി ഞാനില്ലല്ലോ........
നീറി പുകഞ്ഞ ചിന്തകളുടെ ശവകുടീരമാണ് ഈ തലച്ചോർ...
തലയോട്ടി തല്ലി തകർത്ത് തലച്ചോർ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാൽക്കൽ വയ്ക്കണം...
കൊഞ്ചിയ ചിരി മുതൽ താക്കീത് നല്കാനോളം വളരും വരെ അറിവിന്റെ... ചിന്തയുടെ...
പ്രളയം എന്നിലേക്ക് ഒഴുകിയത് അവിടെ നിന്നായിരുന്നു....
എന്റെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്.... ചെവികൾ വെട്ടിയെടുത്ത്.... അമ്മയ്ക്ക്..
നല്ലത് കാണാനും കേൾക്കാനും പഠിച്ചത് അവിടെ നിന്നാണ്....
എന്റെ കൈകൾ വെട്ടി മാറ്റി കുഞ്ഞനിയത്തിക്ക്...
ഞാൻ എഴുതിയ വരികളെ ഏറെ പ്രണയിച്ചത് അവളായിരുന്നു...
മോളേ... എന്റെ ഈ കൈകളിൽ നിനക്ക് നൽകിയ തലോടലിന്റെ
മായാത്ത പാടുകളുണ്ട്.... അവിടെ നീ കവിതകൾ കുറിക്കണം...
അമ്മയുടെ പക്കലുള്ള എന്റെ ചെവികളിലേക്ക്...
ആ കവിതകൾ ഉറക്കെ പാടണം......
എന്റെ കണ്ണ് നനയുന്നെങ്കിൽ നീ അത് തുടച്ചു മാറ്റണം.....
എന്റെ കാലുകള വെട്ടിയെടുത്ത് അമ്മുമ്മയ്ക്ക്.....
നേർവഴിക്ക് നടത്തിയത്.... നേരായ പാതകൾ കാട്ടി തന്നത്....
അവരായിരുന്നു.... കാലുകൾ കുഴഞ്ഞ് പോകാതെ കാക്കണം.....
കൂട്ടുകാരീ..... എന്റെ നെഞ്ച് വെട്ടി പൊളിക്കണം....
അവിടെ അപ്പോഴും മരിക്കാത്ത തുടിക്കുന്ന....
വറ്റാത്ത ചുടുചോരയിൽ കുതിർന്ന എന്റെ ഹൃദയമുണ്ട്.....
ആരൊക്കെ ആവശ്യപ്പെട്ടാലും അത് നിനക്കുള്ളതാണ്....
ഹൃദയം നോവാതെ പുറത്തെടുക്കണം.....
അതിന്റെ തുടിപ്പ് നിലയ്ക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം....
ആ തുടിപ്പിൽ.......
നിനക്ക് വേണ്ടി പാടിയ പാട്ടുകളുണ്ട്....
നിന്നോട് പറഞ്ഞ പരിഭവങ്ങളുണ്ട്...
നിന്നെ പഴി ചാരിയ വാക്കുകളുണ്ട്...
മരിച്ചിട്ടും മരിക്കാത്ത നിന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹമുണ്ട്....
ഉറങ്ങാത്ത രാത്രികളിൽ നിനക്ക് നൽകിയ ചുംബനങ്ങളുണ്ട്....
എന്റെ ചുണ്ടുകൾ മോഷണം പോകാതെ സൂക്ഷിക്കണം.....
നിനക്ക് കിട്ടിയ ചുംബനങ്ങളുടെ പാടുകൾ അതിലുണ്ട്......
എന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞെടുത്ത് ആരാജവാദികളായ
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെടുക്കണം.....
എന്നെ മറയാക്കി ആഭാസങ്ങൾ തുടരുക....
എന്റെ ബാക്കി ശരീരം എന്നെ വെറുത്തവർക്ക് നല്കുക.....
അവർ അത് നേരിപോടിലിട്ട് പുകയ്ക്കുക....
ആ പുകയിൽ എന്റെ ഓര്മകളുണ്ട്....
എന്റെ കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കാൻ അനിയത്തി നീ മറക്കരുത്.....
കൂട്ടുകാരീ.... എന്റെ ഹൃദയം
ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളിട്ട ചില്ലു കൂട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കണം.....
മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു രാത്രിയിലാകാം മരണം....
മഴ നനഞ്ഞു നിന്റെ മടിത്തട്ടിൽ കിടത്തി....
ഒരു താരാട്ടിന്റെ കൂടെ എന്നെ മയക്കണം....
കരയരുത്.... കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ ഇനി ഞാനില്ലല്ലോ........

Comments
Post a Comment